Txt 16

the-times-they-are-a-changin-nieuw

THE TIMES THEY ARE A-CHANGIN’

Mijn kleinzoon op de achterbank geeft de bevelen
Sneller, sneller, we houden anders links niet bij
Zijn nichtje twijfelt tussen Barbiepop en Instagram
Het gras onder de bomen wordt elk seizoen wat dunner
Alleen de schapen merken dat, ze denken er niet bij na
Meer meeuwen in de achtertuin, de zee komt dichterbij

Les Américains se sont trumpés mocht spelling er toe doen

Het zijn slechts kleine dingen die veranderen
Zoals mijn schaduw die elke dag wat korter wordt

wim-helsen

WIM HELSENS DELL

daar is het weer
ook hier waar ik nu sta
dat deeltijds vaag vermoeden
dat ergens in een hoek en bijna op bevel
Wim Helsen het weer doet met een goedkope Dell
die liefst door zo’n gast eerst mondeling wordt betast

honni soit qui mal y pense
want deze Dell van Helsen Wim,
ook zonder digitaal bewijs geeft hij volmondig toe,
brengt op zijn schoot altoos verwarming en verwarring,
hoe hard hij ook de toetsen drukt, hij kan niet iedereen beroeren

houten-kar

KARRETJE

geen karretje om de hemel te vervoeren
drie balen stro en laatst een dode geit,
de sloper heerst, hij wist de verste sporen,
hij rolt de rode loper op waarlangs hij zelf
zo ver kon dromen, hij morrelt aan de moeren,
breekt zegels van een eeuwenoud verbond
tot elke spaander hout spontaan verbleekt,
de dissel weer gewoon oud ijzer wordt

de-lieve

DE LIEVE

wij leven in een straatje zonder einde
waar over helder water niet langer zee-
verbonden een brugje soms nog uitweg biedt

een oud verhaal waarnaar geen lamsoor luistert

en over weer een eeuwigheid wordt met geen
woord gerept van wat het water fluistert ten-
zij als laatste zacht verweer in dit gedicht

parkbos-036

STAMBEWAARDER

De stambewaarder graaft putten als geen ander
voor later als zijn stem tot palissander stokt,
plant bomen in het water houtverscheurend diep.

De stambewaarder kent de bomen van zijn bos,
weerbarstig in hun basten lichten ze hem op,
laten hem geloven dat ze eeuwig zullen zingen
hoe oud het hout ook wordt de stambewaarder gokt.

gilette

GILETTEMEISJES

hoed je voor gilettemeisjes
die een gladde huid beloven
1001 nachten scherp zijn zij
tot bloedens toe bewogen
zitten ze dichter op je vel
dan je zelf ooit wil geloven

jongleur-03

AUDITIE

De dichter gooit mooie woorden in de lucht
Van die fraaie felgekleurde één twee drie vier
En vangt ze handig op één twee drie … Oeps …!

                                                                                 Boing!

                                                                                                                Boing!

                                                                                                                                                           Boing!

                                                                                                                                                                                                                               Boing!

De volgende …!

full30948850

GEDICHTENDAG

Vandaag was ’t weer gedichtendag, veel vlugger dan
verwacht kwamen ze te voorschijn uit hun luchtkastelen,
hun droomfabrieken, de Dichters en De Dichteressen,
waar ze zich verscholen hielden tegen onbarmhartig licht,
minnaars van maanverlichte stranden, herfstig bos, en van
een enkele keer de stad om vijf uur ’s ochtends als late marters
aan de wagens  knagen.

Veel vrolijker zijn ze niet geworden,
vertolkers altijd al geweest  van heel veel  leed, de honingdauw
die hen moet voeden. Ze werden opgevoerd, ze draaiden rondjes,
hamstertjes wangzakken volgepropt met woordjes ambrozijn.
De microfonen bloosden, de lenzen dampten aan: Hoera! Hoera!
Hoera! onze Kozakkenmutsen vlogen  in de lucht, wat hadden ze
dat weer eens eloquent  gezegd.

We houden veel van onze Dichters,
wellicht nog meer van onze Dichteressen. En straks, nog voor het
Grote Vasten, een lading Prinsen en Prinsessen.