Txt 14

 

punk-girl-sitting-by-the-brick-wall

OGEN DICHT

Het meisje met de zwartgestifte lippen kust
zelden op bevel, al vind je snel het gleufje in
haar nek waarin het muntje past; het tinkelend
geluid doet haar, heel even maar, naar adem
happen – haar lippen open en weer dicht –
het meisje is tot niets verplicht, ze kust slechts
wie ze wil maar altijd met haar ogen dicht.

 

 

 

 

2013-09-04 Basje september 2013 003

PEERTJE SCHILLEN

Visserprijsgewijs racet hij door de ochtendspits.
Ik blijf nu beter van zijn blinkende bolides af,
boze blik als ik herschik, het duurt een eeuwig-
heid voordat zijn ogen onderduiken. Pas als
ik een peertje schil, rookt hij zijn vredespijp.

We weten beiden wat we willen (lege tekstballonnen),
met zelfs een tafel tussen ons draait hij mijn arm om.
Straks terwijl hij slaapt, verstop ik heimelijk zijn beertje.

 

 

2014-07-21 004

 

SNAILMAIL

Slakken knagen dagelijks aan mijn post en schenden schaamteloos
mijn briefgeheimen. Met raspende mondjes openen ze enveloppen
aan mij geadresseerd, met kauwende kaken grazen ze elke letter weg,
elk beknabbeld woord wordt moeiteloos door hen verteerd. Ze nemen
alle teksten diepzinnig in zich op, alleen de slakken weten wat er stond.

Benieuwd wat op de wanden aan de binnenkant te lezen staat, breek ik
na jaren van gedogen de huisjes van de meest belezen slakken stuk, geen
politiek pamflet krijg ik te zien, geen liedjestekst van Wham!, geen vers op
rijm, wel slijm en steeds dezelfde lijstjes sla, basilicum en rottend fruit …

 

Turing gedichtenwedstrijd Top 1000 2014
‘Het beeld is leuk, maar iets te ver gezocht en iets te gulzig uitgewerkt, gezien de ongeloofwaardigheid van de suggestie. Niettemin een fraai gedicht.’
 
– Laureaat poëziewedstrijd “Poëzie 2015”, vtbKultuur Opwijk

 

media_xll_2387922

MH17

Zoals vroeger in karvelen zeilen wij nu eeuwen later
door de lucht, niet beducht voor scheurbuik of piraten.
We hoeven niets te vrezen in het ondraaglijke licht.
We zijn een streepje hete adem van God die om ons geeft.
Rome November Delta Malasian One

Een meisje spelt het opschrift op haar tas “Oost, West, Zuid best”,
Haar zusje bladert in een boek van Nijntje voor een laatste keer.
Een peuter met een witte puntmuts valt eindeloos in slaap.
Een man leest nietsvermoedend ‘Het Leven van een Loser’.
Rome November Delta Malasian One

We zullen Kuala Lumpur nooit bereiken, we landen allen in Torez.
Wij zijn een pasmunt, een klaproos tussen tanden, een puzzel van
1001 stukken: dijen kootjes splinters stukjes bot …
Wij smeken: zeil ons in karvelen naar Nederland terug.
Rome November Delta Malasian One

 

 


foto: Bas Dekker

WINTERHULP

Er tikt een schaap tegen het raam.

Het vraagt ons naar de schaarste van de wol,
of er op de beurzen in uiers wordt belegd,
of er voldoende balen hooi werden geperst,
wie voor het slapen gaan de schaapjes telt,
als onverwacht de waterstand verhoogt wie
goedgemutst de kudde op het droge helpt,
en mocht het vriezen deze nacht wie morgen-
vroeg het ijs zal breken …

Onnodig veel geblaat. We knikken vol begrip
met op ons bord gigot d’agneau en hartige soufflé.

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s