Txt 10

GEBRUIKSAANWIJZING

bewaar de gebruiksaanwijzing voor latere raadpleging (Braun)

zo beschermt u zichzelf en vermijdt u schade … (Miele)

blijf blind voor de gebarentaal

je wil niet horen wat men zingt

laat enkel nog je lippen lezen

lach schamper om elk scharrelei

begraaf het in je rimpelzand

bewaar het in je okselhaar

laat ruiken aan je tijgervel

vervellen is je plicht, leg stil

vergif in elk van je seizoenen

vermijd wat heet de pijlinktvis

op zoek naar onbeschreven blad

hij stift jouw lippen purperblauw

vouw dan jezelf voorzichtig dicht

opdat je bitter bidden zou

maak zo tot slot je hart gezond

Meander december 2010

DichtSlamRap Boxtel januari 2011

Beluister

2013-09-15 Biblio 004


PAUL SNOEK

Ik zat in diep gepeins verzonken in de trein
toen ongeveer ter hoogte van Drongen-Halewijn
Paul Snoek plotsklaps binnentrad
in wiens gezelschap ik ooit nog uren mocht vertoeven
evenals dat van Johan Anthierens,
terwijl mijn vrouw ooit nog op de schoot van Ernest Claes zat
en noem nog eens een schrijver die binnenkort doodgaat
en die als handelsreiziger vermomd op zoek naar klanten
ongemerkt aan deze zijde was beland en thans in hoge nood een toilet
trachtte te vinden dat nu eens niet constant door vrouwen en kinderen
werd bezet met plaatsbewijzen tweede klas
een ernstige misstand in zijn ogen waartegen niet krachtig genoeg
geprotesteerd kon worden bij de bevoegde instanties die
verantwoordelijkheid droegen voor een tijdige loop van de treinen
waarin zo gebood de objectiviteit hem te vermelden
sedert de val van de Berlijnse muur belangrijke verbetering
was gekomen waarop hij schijnbaar zonder reden losbrak
in een hevig wenen en op mijn vraag wat eraan scheelde
omstandig begon uit te leggen dat het leven na de dood
in geen enkel opzicht van dat ervoor verschilde
en dat hij een vergeten dichter was

Vrij naar Juul Deelder


PLANCKENDAEL

Ze zijn er allemaal die ’s nachts het land bevolken,
ze wachten spijlenver verwijderd bijna buiten handbereik?
klauwen en gebit op scherp gezet.

Ze lachen schamper niet te vangen voor één gat,
hun tralievast verlangen naar de overkant
slijt kuilen uit waarin ze zich verdiepen,
bij avondlicht is iedereen gevlekt.

En verder zijn er hoorndragers schaamteloos
met lange tanden verkennen zij de kruinen,
liplezen hoorbaar de blaren van de bomen,
draven schoftbreed nooit hun horizon voorbij.

Een kind met witte wangen sluipt verder van me weg,
zo veel kan haar doen schrikken: lussen, strikken,
kussen, blikken, een beetje vallen mag een vang-
net wacht, ik moet haar dringend binnenhalen.

Een veel te kleine vlag, ze wappert tegendraads.

Oog in oog, Dichters in de Prinsentuin 2011

2013-09-15 Biblio 005

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s