HEERLIJK TOSCAANS

img_3966
foto Leentje Speybroeck

laten we beginnen met erwtensoep, artisjok en bindsla
of evengoed kardoenrisotto met parmezaansse kaas
en witte truffels, of toch maar liever fricassee van bonen,
artisjokken en asperges, maar past dat wel bij panna cotta
straks, aardbeien en balsamico-azijn,

carpaccio met spaghettipompoen, asperges en pecorino
romano, ricotta-ravioli met osso bucco-saus kan anders ook,
mozzarella in carrozza en bruschetta met zeevruchten kan je
evenmin versmaden, en dan is er nog tortelloni van ricotta
en tijm met bonensaus of gegrilde sint-jakobsschelpen in
radicchio en pancetta of polenta met paddestoelen en spinazie,

en ben je daar niet wild van, probeer dan de fazant met spruitjes,
cantharellen en witte truffel en gegrilde vijgen in prosciutto achteraf,
natuurlijk mis je dan de karamelrijsttaart met amaretto,
de gepocheerde peren met gorgonzola en mascarpone,

gelukkig nog dat de tagliatelli-soufflé weer eens is mislukt

The Times They Are a-Changin’

the-times-they-are-a-changin-nieuw

Mijn kleinzoon op de achterbank geeft de bevelen
Sneller, sneller, we houden anders links niet bij
Zijn nichtje twijfelt tussen Barbiepop en Instagram
Het gras onder de bomen wordt elk seizoen wat dunner
Alleen de schapen merken dat, ze denken er niet bij na
Meer meeuwen in de achtertuin, de zee komt dichterbij

Les Américains se sont trumpés mocht spelling er toe doen

Het zijn slechts kleine dingen die veranderen
Zoals mijn schaduw die elke dag wat korter wordt

CONVERSATION PIECE

cruise-2016-016

 

Wij spraken over plooien in het spreken,
Lichtende kieren in de ademgang
Omdat we in het waaien van de wereld stonden,
Wiegend en luisterend
Of niet in ons een zang begon,
Iets wat ons wankelen kon tegengaan.

Maar schommelend in twijfel wisten wij
Het zeker: niet onder ons trilde het
Waar wij met oren aan de grond
Genageld waren, maar op een ander
Continent dat bromde, diep in ons.
Woorden die we niet gesproken hadden
Namen het over van onze aanzet tot de dans.

Buiten aan ramen wordt geschreeuwd
En wij, voorzichtig schuifelend
Elk op zijn eigen wereldbol,
Wij spreken niet maar staren
Met open monden naar de branding
Van die uitgestoken handen,
Ontelbaar, licht zwevend in de schemer.

Stefan Hertmans