De Zin

Paul Demets

 

Uit woorden schieten takken op, een haas
rept zich over een open plek en vogels kwetteren
mij tot de orde. Wat fladdert al dat vrolijks in mijn hoofd
terwijl ze in zichzelf alleen bestaan, tot ik ze herschik

en van het bos de bomen, van de rivier de rimpeling, alles
mij droef maakt als ik hier handel en wandel? Zie dan mijn schoenen
die de bosgrond proeven, mijn neus die de droesem van gebladerte
drinkt, een stam die mijn handen wrijft. Ik rijm

op wat ik ervaar: in een bos kan de kap,
voor de haas daar kan de klap van de val, voor vogels
lood. Wordt dat dan levende letter in wat ik schrijf?

Smelt de ijskap, valt mij alleen het doemdenken in.

Alsof in woorden niets bederft, geen distels
pluizen zaaien, voetjes aan de grond krijgen in een zin.
Van de vergankelijkheid is taal de draaischijf.

Neem dan liever de bomen. Zij weten met elke winter blijf.

Paul Demets 2015

Advertenties

2 thoughts on “De Zin”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s