KERSTSPEL

Winter 2011 012

 

 

KERSTSPEL

Het is een spel dat wij al eeuwenlang beheersen,
zonder lopers of pionnen, zonder torens om te slaan,
de paarden zijn vervangen: ezels, ossen, herders die
op zelfgesneden stokken steunen, wijzen die met
wierook, goud en mirre de grenzen oversteken,
een hond, nog net op tijd, hijgt opgewonden na.
Er is een stal, een kribbe vol met stro, een kind dat
ons verlangen overheerst. We kunnen aan de slag.

De ezel, die moet rechts, zo valt zijn afgebroken kop
wat minder op, de os moet dichterbij wil hij het kind
verwarmen, de herder met de lange staf komt achter-
aan te staan, ernaast een jongen die geknield zijn hond
vasthoudt, de moeder rechts of beter de beduusde vader
daar, het maakt niet uit, zo staan ze allen eindelijk klaar,
o ja, de koningen nog, die komen later pas als ze de weg
ten minste vinden. Nu de kaarsjes nog en alles kan beginnen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s