Over de hel en de hemel

Een man mocht een kijkje nemen in de hemel en de hel. In de hel zaten
mensen aan een lange tafel met de meest tongstrelende gerechten die
iemand zich maar voor kan stellen. “Is dit de hel?” vroeg de man
verbaasd. Ja, want de mensen hadden te lange messen, vorken en lepels,
waardoor ze het eten niet naar hun mond konden brengen. Ze konden
alleen ruiken, kijken… de klassieke Tantaluskwelling.

In de hemel was hij nog veel verbaasder, want daar zag het er exact
hetzelfde uit als in de hel. Weer hadden de mensen zulk gemeen lang
bestek. Maar ze hadden iets op hun probleem gevonden: met hun lange
vorken en lepels voerden ze elkaar de goddelijke maaltijd. En ze
lachten en waren vooral heel erg samen. Dat maakte een wereld van
verschil.

Naar een oud soefi-verhaal, met dank aan Martine Mussies en Annoncé Entertainment

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s