Een vader verborgen

In elk van ons is een vader verborgen,
een voltooide hoeder der onrustige kudden
die de wonden van zijn eigen roede geneest
en ons op de golfslag van zijn ademhalen
een gerijpte vergiffenis toespoelt, oud
en zout op de gekloofde lippen.

Dan spreken we niet meer, voor een wijle
bevriest het altijd kabbelende water
achter onze tanden en wij vouwen het gelaat
in de inwendige duisternis onderzoekend open:
de rust stijgt uit onze ravijnen op

en vult ons geraamte tot de nok.
Dan is het dat de vader komt
geruisloos uit onze handen tevoorschijn:
hij leidt de tranen in hun bedding
en de verlangens naar hun bronnen terug.

Jotie t’Hooft

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s