Paul Snoek

Ik zat in diep gepeins verzonken in de trein
toen ongeveer ter hoogte van Drongen-Halewijn
Paul Snoek plotsklaps binnentrad
in wiens gezelschap ik ooit nog uren mocht vertoeven
evenals dat van Johan Anthierens,
terwijl mijn echtgenote ooit nog op de schoot van Ernest Claes zat
en noem nog eens een schrijver die binnenkort doodgaat
en die als handelsreiziger vermomd op zoek naar klanten
ongemerkt aan deze zijde was beland en thans in hoge nood een toilet
trachtte te vinden dat nu eens niet constant door vrouwen en kinderen
werd bezet met plaatsbewijzen tweede klas
een ernstige misstand in zijn ogen waartegen niet krachtig genoeg
geprotesteerd kon worden bij de bevoegde instanties die
verantwoordelijkheid droegen voor een tijdige loop van de treinen
waarin zo gebood de objectiviteit hem te vermelden
sedert Mussolini’s Mars op Rome belangrijke verbetering
was gekomen waarop hij schijnbaar zonder reden losbrak
in een hevig wenen en op mijn vraag wat eraan scheelde
omstandig begon uit te leggen dat het leven na de dood
in geen enkel opzicht van dat ervoor verschilde
en dat hij een vergeten dichter was

Vrij naar Juul Deelder

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s