Vincent

De enige manier om in de Lage
Landen kunstenaar te worden
is emigreren. Ook nuttig zijn
krankzinnigheid, honger, een
orgaan afsnijden, sterven voor
je tijd en honderd jaren later
een eigen stichting krijgen.

 
Los daarvan blijft de enige
manier van hier tot in Japan
om grootse kunst te bedrijven
het stileren van je lijden. Een
open beenbreuk en dan dansen.
Je ellende registreren op zijn
mooist. En daar  kon die Vincent

 
wel wat van. Berceuse, Borinage
tot cipres, het bleef éénzelfde
zelfportret getoonzet met een
mes. Een lofzang van ravage,
ontreddering op zoek naar doek,
naar vitriool, vernis en terpentijn.
De zonnebloemen van het zijn.

Tom Lanoye, De meeste gedichten 2005

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s